Kim jest współczesny, młody Polak?

– Resumen –

Lo que parecía todavía imposible para la generación de nuestros abuelos o padres se volvió en algo normal para nosotros- encuentros en grupos internacionales son comunes en la Europa sin fronteras y la única herencia de la historia son prejuicios como que los Polacos son muy alegres y que el orden es todo para los alemanes. Cuestiones de nacionalidad o de pensamientos ideológicos y religiosos casi ya no se hacen mas. La mayoría de los Polacos constata que hay una transformación maravillosa del mito del pueblo polaco históricamente en desventaja. La pluralidad de los Polacos jóvenes, los que tienen una buena educación académica, que hablan varias lenguas y que trabajan para organizaciones internacionales, constatan que a ellos el nuevo ser Polaco les encanta. Sin pelear y sin buscar a enemigos que se refieren a la historia- una historia que debería de hecho unir a la gente y no separarla.

_____

-Übersetzung-

Vor einigen Jahren, in der heißen Augustsonne, im Herzen von Elsass, besichtigte eine Gruppe junger Menschen, die sich gerade auf ihren Freiwilligendienst vorbereitete, einen Friedhof und hörte dabei der Geschichte über die dort ruhenden Soldaten zu… Der Geschichte der deutschen Soldaten. Unter den Jugendlichen waren vor allem Deutsche, Franzosen, Polen, Ungarn und Russen. Ab und zu sah man auf den Gräbern Namen, die einem irgendwie bekannt vorkamen, doch auf jeden Fall nicht deutscher Herkunft waren. Die Geschichte ist tief bewegend, als wäre sie einem Filmszenario entnommen. Ideal, um bei denjenigen Menschen Interesse zu wecken, die die damaligen Zeiten nur aus ihrem Geschichtsunterricht kennen. Nach diesem Besuch stellte Ola, eine polnische Teilnehmerin fest: „Bin gespannt, was mein Großvater sagen würde, wenn er erfahren würde, dass ich einen deutschen Friedhof besuchte…?“ Danach ging sie, zusammen mit Ihren neuen deutschen Bekannten, zum Nachmittagskaffee.

Was noch für die Generation unserer Großeltern oder sogar Eltern unmöglich zu sein schien, ist für uns selbstverständlich. Treffen in internationalen Gruppen, wo das einzige Erbe dieser historischen Begebenheiten Vorurteile sind, dass z.B. die Polen sehr lebenslustig seien, und die Deutschen einen großen Wert auf Ordnung legten, sind im grenzfreien Europa ganz normal. Fragen der Nationalität oder Konfession sind fast vergessen worden. Für die meisten jungen Polen, die entweder kurz vor dem Fall des Eisernen Vorhangs oder gleich danach zur Welt kamen, sind die Feststellungen aus Maria Konopnickas „Rota“ völlig abstrakt.

Die meisten stellen fest, dass es eine wunderbare Wandlung des Mythos vom polnischen Volke als einem von der Geschichte Benachteiligten gibt. Es finden sich aber auch bestimmt Solche, die darin das Aussterben des polnischen Patriotismus sehen. Diese patriotische Tradition wird mit dem Katholischen – also dem wichtigsten Wert unserer Vorfahren – oft fast synonym verstanden. Die zweite Behauptung schließt also daraus, dass sich dieses aksiologische System wandeln muss.

Was sagen die junge Polen dazu? Auch hier kämen bestimmt einige Stimmen „pro” und einige „contra“. Doch eine bedeutende Mehrzahl von ihnen, hauptsächlich die gut Ausgebildeten, die mehrere Studienrichtungen absolvierten und für internationale Organisationen arbeiteten, häufig ins Ausland fahren und viele Bekannte in anderen Ländern haben und somit auch mehrere Sprachen sprechen, stellen fest, dass ihnen dieses neue Modell des Polenseins völlig entspricht. Ohne zu streiten und ohne sinnlos nach Feinden zu suchen, ohne sich auf die Geschichte zu berufen, die, mit größtem Respekt, eher verbinden als trennen soll; ohne das Aufzwingen von einem scheinbar richtigen Blickwinkel.

Im August 2010 besichtigte ich, zusammen mit meinen Bekannten aus Frankreich und Litauen, Polen. Für meine europäischen Freunde war dies der erste Besuch im Land von Chopin und Mickiewicz. Natürlich waren sie von Krakau, Zakopane und Wieliczka tief beeindruckt. Ein wichtiger Punkt im Programm war Auschwitz. Besucht wurde auch ein Chopin-Konzert in Warschau, Präsidentenpalast …mit dem „berühmten“ Kreuz. Wie kann man diese komische Situation Ausländern erklären, die davon höchstens mal gehört oder im Internet gelesen haben? Wie sollen wir, Polen, darauf reagieren? Was kann man machen, damit dieses tragikomische und absurde Bild vor dem Präsidentenpalast nicht das Einzige wird, was die Touristen im Gedächtnis behalten? Man kann sie zu leckeren polnischen Pierogi einladen, und danach in einen Pub, wo gerade ein Volleyballspiel Italien gegen Polen gezeigt wird, man kann dieses Spiel in der internationalen Gesellschaft genießen… Mit der Hoffnung, dass dies ihr bester Eindruck über die Polen sein wird.

Monika Grabowska

_____

W upalnym sierpniowym słońcu kilka lat temu, w sercu Alzacji grupa młodych ludzi, uczestników międzynarodowego obozu przygotowawczego dla wolontariuszy, zwiedza cmentarz, wsłuchując się w opowieść jego kustosza nt. historii spoczywających tam  żołnierzy … Niemieckich żołnierzy. Młodzież to głównie: Niemcy, Francuzi, Polacy, Węgrzy, Rosjanie. Co jakiś czas na płycie nagrobnej można dostrzec nazwiska brzmiące jakoś swojsko, a na pewno nie niemiecko. Opowieści są przejmujące, jakby stworzono je na potrzeby scenariusza filmowego, w sam raz, aby zainteresować ludzi, którzy o tamtych czasach słyszeli tylko na lekcjach historii… Po tej wizycie jedna z uczestniczek, Polka – Ola stwierdzi: „ciekawe co powiedziałby mój dziadek gdyby wiedział, że odwiedziłam cmentarz, gdzie spoczywają niemieccy żołnierze…?” Po czym idzie na popołudniową kawę z grupą nowych niemieckich znajomych.

To co jeszcze pokoleniom naszych dziadków, a nawet rodziców wydawało się nie do pomyślenia, dziś jest dla nas rzeczą zupełnie normalną.  Spotkania w międzynarodowych grupach, gdzie jedyną pozostałością po owych historycznych animozjach są stereotypy, iż Polacy są rozrywkowi, a Niemcy to naród lubiący porządek w dobie Europy bez granic są rzeczą powszechną. Kwestie narodowości czy wyznania są tematem prawie zupełnie zapomnianym. Dla większości młodych Polaków , urodzonych u schyłku socjalizmu czy już po upadku systemu kwestie spod znaku: „Roty” Konopnickiej to tematy co najmniej abstrakcyjne. 

Większość stwierdzi, że to cudowna odmiana po latach mitu o Polakach jako narodzie skrzywdzonym przez historię, chociaż znajdą się i tacy, którzy powiedzą, że to zanik polskiej tradycji patriotycznej, co często jest wyrazem bliskoznacznym do katolickiej,  a co za tym idzie najważniejsze wartości naszych przodków zdewaluowały się.

Co na to sami młodzi Polacy? Tutaj zapewne również odezwałyby się głosy „za” i „przeciw”. Jednak ogromna większość, ludzie wykształceni, kończący kilka kierunków studiów, odbywający staże w międzynarodowych organizacjach, wyjeżdżający często zagranicę, mających grono znajomych z różnych krajów, porozumiewający się bez przeszkód w kilku językach stwierdzi, iż ten model czy też sposób na bycie Polakiem im odpowiada. Bez kłótni i szukania na siłę wrogów, bez sięgania do historii, która pomimo, iż należy się jej szacunek powinna łączyć, a nie dzielić, bez narzucania jednego z pozoru słusznego punktu widzenia.

W sierpniu tego roku wraz z grupą znajomych z  Francji i Litwy zwiedzaliśmy Polskę. Dla naszych europejskich znajomych była to pierwsza wycieczka do ojczyzny Chopina i Mickiewicza. Zachwycali się oczywiście Krakowem, Zakopanym, kopalnią soli w Wieliczce. Ważnym punktem programu było Auschwitz. Koncert muzyki Chopina w warszawskich Łazienkach, zabytki Warszawy w tym Pałac Prezydencki i… „słynny” krzyż…Jak wyjaśnić całą tą sytuację obcokrajowcom, którzy co najwyżej słyszeli jakąś wzmiankę o nim w wiadomościach lub czytali w Internecie?! Jak  mamy zareagować my Polacy?! Co zrobić, aby właśnie ten tragikomiczny i absurdalny obraz, sprzed Pałacu Prezydenckiego nie był jedynym co zapamiętają turyści? … Zabrać ich na pyszne polskie pierogi, a później do pubu, gdzie transmitowany jest mecz siatkówki Polska-Włochy i oglądać go w międzynarodowym towarzystwie …  Z nadzieją, że to będzie dla nich najlepsze wspomnienie o Polakach.

Monika Grabowska

Advertisements

Teil deine Gedanken / Comparte tus pensamientos

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s